Sinds 2008 zijn de zitpenningen van de bestuurders van sociale huisvestingsmaatschappijen zeer sterk gestegen. Gemiddeld stegen ze in het merendeel van de gevallen in één jaar tijd met méér dan 50%, in bepaalde gevallen zelfs met 125%. Dat blijkt uit het ‘Jaarrapport Toezicht 2009’ dat in het Vlaams Parlement werd besproken.

Oorzaak van deze stijging is het Ministerieel Besluit van 22 oktober 2008 ‘tot bepaling van nadere regels met betrekking tot de interne beheersaspecten en de onroerende transacties van de sociale huisvestingsmaatschappijen’, dat onder voormalig Vlaams minister Marino Keulen werd geïntroduceerd. Art. 16. stelt bijvoorbeeld: ‘De leden die deelnemen aan beraadslagende vergaderingen kunnen alle kosten die verband houden met de uitoefening van hun mandaat en noodzakelijk zijn voor de uitoefening van hun mandaat, terugbetaald krijgen.’ Dergelijke verstrekkende bepalingen werken logischerwijze de zelfbediening in de hand doordat het de bestuursleden de facto toelaat hun eigen bezoldigingsvoorwaarden te bepalen. De enige manier om hieraan paal en perk te stellen, is het invoeren van een maximumbedrag qua zitpenningen én een maximumbedrag inzake het aandeel van werkingsmiddelen dat sociale huisvestingsmaatschappijen mogen spenderen aan zitpenningen. Hiertoe zal Lijst Dedecker eerstdaags een parlementair initiatief nemen.

Het overmatig verloningsprobleem beperkt zich evenwel niet tot de zitpenningen. Sinds de invoering van het Ministerieel Besluit kunnen sociale huisvestingsmaatschappijen immers autonoom schaalverhogingen toepassen bij het verlonen van hun zaakvoerders. Bij zogenaamd ‘uitzonderlijk presteren’ kan het directeursloon bovendien worden aangevuld met een managementtoelage die tot 20% van het geïndexeerde jaarsalaris kan bedragen. Uit het rapport blijkt dan ook dat in 2009, aan bijna 25% van de in dienst zijnde directeurs, een fikse loonsverhoging werd toegekend. Het Agentschap Inspectie diende in meerdere gevallen verloningsbeslissingen van directeurs te schorsen of zelfs te vernietigen in verband met het oneigenlijk toekennen van een onverantwoordbare loonschaal, overmatige managementstoelagen of het ontvangen van onrechtmatige aanvullende vergoedingen… Het mag duidelijk zijn: het Ministerieel Besluit zet de kat bij de melk, wat geleid heeft tot een verregaande normvervaging binnen de huisvestingssector met regelrechte zelfbediening tot gevolg. De rechtstreekse slachtoffers van deze gang van zaken zijn de kwetsbare bewonersgroepen die hierdoor in de kou blijven staan. LDD zal dan ook niet nalaten om het Vlaams Parlement, via een voorstel van resolutie, voor haar verantwoordelijkheid te plaatsen.

Comments are closed.