Lijst Dedecker stelt vast dat de hoopscenario’s die Vlaams minister-president Peeters (CD&V) al maanden schrijft en rondstrooit rond de toekomst van Opel nergens zijn op uitgedraaid. Net als over de uitdieping van de Westerschelde klopte Peeters zich op de borst over Opel, dat alles wel in orde kwam. Tot de feiten hem met de voeten op de grond plaatsten, en de Antwerpse economie op enkele dagen tijd een tweede harde klap krijgt te verwerken.

Europese illusies

Net als Peeters (CD&V) plengt Guy Verhofstadt (OpenVLD) nu krokodillentranen over de sluiting van Opel Antwerpen, terwijl ze goed beseffen dat de ‘Europese aanpak’ geen soulaas brengt. Duitsland heeft Opel op de been gehouden met miljarden overbruggingskredieten. Op 2 weken van de Duitse verkiezingen is voor kanselier Merkel het hemd nader dan de rok, en Peeters was wel bijzonder naïef te denken dat zijn Duitse geestesgenoot Antwerpen zou redden. Peeters en Verhofstadt handelen in valse hoop. Europa is een afleidingsmanoeuvre, om te verbloemen dat onder de premiers Verhofstadt, Leterme en Van Rompuy de concurrentiekracht van België totaal is ondermijnd.

Vlaams ondernemingsbeleid faalt

Voor LDD toont de dreigende sluiting van Opel Antwerpen het failliet van het Vlaamse “flankerend beleid”. Autoconstructeurs blijven niet gevestigd in Vlaanderen voor een sales-and-lease-back operatie van hun industrieterrein, een eenmalige subsidie of een automotive testcentrum, zoals in Lommel. Ze vertrekken voor de zware fiscale en parafiscale lasten en het falend mobiliteitsbeleid. België heeft de hoogste belastingdruk in Europa. Het heeft geen zin om bedrijven eerst uit te persen om ze dan wat centen of andere voordelen toe te stoppen. Een recente studie van de KULeuven toont aan dat onder de factoren die de autoproducenten zelf belangrijk vinden, te hoge bedrijfsbelastingen en loonkosten op de eerste plaats staan. En te dure energievoorziening staat bijvoorbeeld nummer twee op het problemenlijstje van de Vlaamse autobedrijven. Bovendien dreigen de ambities om Vlaanderen uit te bouwen tot logistieke draaischijf van Europa te mislukken. Het transport staat immers quasi stil in de files. Om industriële bedrijven in Vlaanderen te houden, zijn er daarom structurele maatregelen in de weginfrastructuur nodig.

Een beleid voor de toekomst

Voor LDD mag Vlaanderen dus best fiscaal gaan concurreren, ook met de rest van België. De Vlaamse regering heeft jarenlang de verkeerde strategie gevolgd, door op enkele sectoren te focussen en brandjes te blussen, zonder een sterke economische ruggengraat op te bouwen. Zo voert Vlaanderen nog altijd veel te weinig producten uit die hooggeschoolde arbeid, kapitaal en hoge technologie vereisen. Maar bovenal is het Vlaams ondernemingsklimaat structureel onvriendelijk. Dat vind ik niet uit, maar staat in het rapport van mei 2009 van de Vlaamse administratie van het departement Economie, Wetenschap en Innovatie zelf: “Het afstemmen van de belastinglast van de ondernemingen op het Europese gemiddelde en het verder verlagen van de loonkost, zou voor 75% van de ondervraagde bedrijven aanleiding kunnen geven om een investering in België te overwegen.”