De Franse energiereus GDF-Suez zal zich niet aan de afspraak houden om de Belgische begroting 2009 met 500 miljoen euro te spekken. Een koude douche voor de regering Van Rompuy die de gaten van haar gammele begroting met de centen van de elektriciteitsboeren probeert te dichten, in ruil voor het langer openhouden van de kerncentrales Doel 1, Doel 2 en Tihange 1. Voor Lijst Dedecker is dit een woord- en contractbreuk zonder voorgaande, een illustratie voor de Belgische onmacht om in Parijs een vuist te maken.

Jean-Marie Dedecker, LDD-fractieleider in de Kamer: “Het is niet de eerste keer dat een Belgische regering door de knieën moet voor de dictaten, voor de arrogante wil en het boven de wet staan van GDF-Suez. Zowel Guy Verhofstadt (OpenVLD) en Yves Leterme (CD&V) gingen premier Van Rompuy (CD&V) voor. Het beruchte ‘Gouden Belgische aandeel’, de show op de trappen van Matignon, is net zoveel waard als een tinnen teljoor op de vlooienmarkt.”

Verdachte zwijgen verklaard

Jean-Marie Dedecker: “Van op de Kamertribune heb ik minister van Energie Magnette (PS) gisteren bij herhaling om uitleg gevraagd naar de deal met Electrabel/Suez. Hij weigerde. Eén dag later is duidelijk waarom. Magnette heeft zich weer laten rollen. Gérard Mestrallet, topman van GDF-Suez en intimus van de Waalse financier Albert Frère, zegt één dag na het Kamerdebat dat hij dit jaar geen bijdrage van 500 miljoen aan de Belgische begroting 2009 verschuldigd is. Even later nuanceert hij, en wil dit jaar nog een voorschotje geven op de deal over kernenergie. Maar van de 500 miljoen euro komt er geen cent meer. Wanneer deze regering die Parijse arrogantie pikt, onderlijnt ze andermaal haar eigen onmacht en onvermogen de echte problemen bij de kop aan te pakken.”

Telkens opnieuw stelt LDD vast dat de woekerwinsten van de Franse energiemonopolist GDF-Suez, via de lokale poot Electrabel, voor deze regering belangrijker zijn dan een echte vrijmaking van de energiemarkt. Alleen die vrijmaking kan tot lagere prijzen leiden voor 10 miljoen Belgische consumenten, die tot vandaag gemiddeld een derde duurder zijn dan in onze buurlanden.