De manier waarop de regerende politiek omgaat met de ‘dopingdossiers’ van Malisse en Wickmayer is voor Lijst Dedecker hemeltergend. Dezelfde partijen die drie jaar geleden van geen enkele toegeving aan de topsporters wilden horen, schreeuwen nu moord en brand omdat hun eigen strenge reglementen worden toegepast.

Voor Ulla Werbrouck, Vlaams parlementslid en gewezen topsportster, spreekt het vanzelf dat topsporters de huidige Vlaamse dopingwetgeving moeten naleven. Wereldwijd vult 99,9% van de 123.000 topsporters de ‘whereabouts’ moeiteloos in. Maar het Vlaams Parlement, met sp.a en N-VA op kop, hebben de reglementering zo strict opgesteld dat deze uitwassen, als het om uitwassen zou gaan, te voorspellen waren. Het is dan ook zeer hypocriet dat mensen zoals Gennez of Anciaux nu hun eigen decreten afbranden. Van plat populisme gesproken, vooral vanwege een sp.a die de topsport in Vlaanderen al jarenlang monopoliseert en mismeestert, zowel in de regering als in de administratie of het Bloso.

Slecht decreet

Jean-Marie Dedecker, voorzittter LDD, heeft in de voorbereiding van het dopingdecreet van 2007 als enige gewezen op het hoge ‘Big Brother’-gehalte van de voorstellen. Voor LDD moet de reglementering dus worden herzien, zowel aan de schakering van de sancties als aan de beroepsmogelijkheden moet er worden gewerkt.

Zie ook bijlage: de wordingsgeschiedenis van het bewuste decreet

Voor Ulla Werbrouck is het ook niet aan de minister om met belastinggeld nu snel snel de beroepsprocedures van gesanctioneerde topsporters te financieren. De wet is gelijk voor iedereen en in het verleden heeft iedere sporter zijn plan moeten trekken. Bovendien kan Vlaanderen zich niet aan de internationale wetten onttrekken, anders verliest België het recht om om het even welk internationaal sportevenement te organiseren. Tot slot moet de Vlaamse sportadministratie ook maximaal de sporters begeleiden, zeker als ze nog jong en te goeder trouw zijn.

Comments are closed.