Het gebied tussen het station en de rand van de groene Netevallei is de enige grote, nog te ontwikkelen bouwzone in Herentals. Er zijn niet minder dan zeven verkavelingen hangende. De belangen botsen.

Het actiecomité

Buurtbewoner Yves Herman wil dat de lap bouwgrond van dertig hectaren ‘buitengebied’ blijft, met weinig nieuwe woningen. “De stad is niet consequent”, vindt hij.

In de omgeving van Wuytsbergen en de Peerdsbosstraat worden de laatste dagen veel pamfletten uitgedeeld. Actievoerders gaan er met petities rond. Voortrekker Yves Herman en medestandster Rhaïs Fauvarque hebben het voorgerekend. “Als we het aantal woningen samentellen van alle verkavelingen die hier nog gaan gebeuren, dan komen hier nog zeker vijfhonderd huizen bij. Dan laten we de vijfhonderd die de familie Van Schoubroeck wil bouwen (maar niet mag van de stad, red.) nog buiten beschouwing.” Woordvoerder Herman vindt die bewonersdruk veel te groot. “Voor mij mag iedereen hier in het groen bouwen, maar we moeten wel het aantal huizen dat de verkavelaars voor ogen hebben milderen. Tot nader order is dit hier geen ‘kleinstedelijk gebied’. Maar via allerlei sluipende besluitvorming beoordeelt de stad het gebied al wel op die manier.” Herman wappert met een beslissing van het schepencollege van 15 april 2008 waarin die intentie expliciet te lezen is. Plus het advies op het aantal woningen per hectare hoog genoeg te houden. “Wij moeten hier aan de leefbaarheid voor de volgende generatie denken. Bovendien dreigt het verkeer hier vast te lopen, er zijn amper drie ontsluitingswegen. Vergeet ook niet dat het rusthuis Vogelzang nog in volle groei is.” De actievoerders menen ook dat de stad met haar aanpak verkavelaar Van Schoubroeck in de kaart speelt. “De stad meet met twee maten en gewichten. De nieuwe verkavelingen krijgen de woondruk van een kleinstedelijk gebied mee, de familie Van Schoubroeck zal dat aangrijpen om haar enorme verkaveling ook gerealiseerd te krijgen. Dan komen er nóg eens honderden huizen bij.”

De burgemeester

Burgemeester Jan Peeters (sp.a) begrijpt de commotie niet. “We houden het aantal woningen laag. In tien jaar tijd komen daar nog goed honderd huizen bij. En het Poederkot blijft een groene long.”

“De basis van onze politiek is het gewestplan en het is daar nu eenmaal bouwgrond”, zegt de burgemeester. “Maar dat wil niet zeggen dat elke eigenaar daar ongeremd zijn gang kan gaan. Ik vind wel dat jonge mensen nog altijd een betaalbaar bouwperceel in eigen stad moeten kunnen kopen, ook al komt dat sommigen minder goed uit.”Volgens de burgemeester zal de stad in sommige verkavelingen -die in het nog altijd niet goedgekeurde Gemeentelijk Ruimtelijk Structuurplan al als kleinstedelijk gebied worden aangeduid- normen hanteren die zelfs nog lager zijn dan in het veel minder dicht bebouwde ‘buitengebied’. “Aan de Peerdsbosstraat adviseren we in een aangevraagde verkaveling vijftien woningen op 1,4 hectaren, dat is tien woningen per hectare”, zegt de burgervader. “Dat zijn er vijf minder dan er in het buitengebied mogen staan en vijftien minder dan in het kleinstedelijk gebied. Het gaat om klassieke eengezinswoningen, vrijstaand of gekoppeld. De verkaveling Moser willen we afwijzen, net als twee jaar geleden, omdat de bouwdensiteit er te hoog is. Elke verkaveling wordt dus beoordeeld op basis van algemene stedenbouwkundige normen en de situatie van de omgeving. De stad heeft dus wel degelijk een visie inzake de leefbaarheid van het gebied.” Jan Peeters rekent zelf even voor. “Alle lopende verkavelingen en aanvragen samen leveren hooguit 105 nieuwe woningen op.” Wat betreft Van Schoubroeck blijft de burgemeester formeel. “Dat blijft een groene long, precies om de omgeving leefbaar te houden. We gaan dat niet ontsluiten. We hebben geen boodschap aan een megaproject met vijfhonderd woningen, compleet met appartementen.”

De slag om het Poederkot

De strijd om het al dan niet verkavelen van het Poederkot, tussen de stad en de familie Van Schoubroeck is vastgelopen in een loopgravenoorlog. De gemeente blokkeert daarbij de aangevraagde verkaveling voor vijfhonderd woningen door de afwijzing van een wegtracé dat door de verkaveling moet lopen. De toelating om wegen aan te leggen, is immers een exclusieve bevoegdheid van de gemeente. Maar provinciegouverneur Cathy Berx schorste het besluit van de gemeenteraad over de afwijzing van het wegtracé: “Het gebied Poederkot is volgens het gewestplan Herentals-Mol ingekleurd als woongebied. Het stadsbestuur kon dus verwachten dat de eigenaars van de gronden vroeg of laat een dossier tot ontwikkeling van het gebied zouden indienen. De raad kan zich nu niet verschuilen achter zijn eigen stilzitten”, zo luidt de niet mis te verstane vingerwijzing van de gouverneur. De stad heeft inmiddels een beter gemotiveerd dossier klaar en houdt het been stijf.

Politieke reacties

Guy Paulis van LDD vindt het vreemd dat voor de ene verkavelingsaanvraag de rode loper wordt uitgerold, terwijl de andere tot het uiterste wordt bekampt. “Als je de aard en de locatie van de betrokken terreinen kent -het Poederkot als vrij waardeloos dennenbos vol beton en ingesloten door bebouwing, tegenover de gronden die aan het groen rond de Kleine Nete palen- dan zou je net het omgekeerde verwachten”, zegt Paulis. “Het ontbreekt de stad aan een duidelijke visie over ruimtelijke ordening. Ze doet aan salami-politiek. Typisch voor het beleid van de sp.a-CD&V-coalitie is het uitblijven van een Gemeentelijk Ruimtelijk Structuurplan.” Hans Van den Eynde van Groen! wil dat het gebied achter het station via een Masterplan als één geheel wordt bekeken. “Bovendien houden sommige verkavelingsplannen geen rekening met het waterzieke karakter van sommige gronden.”

Bron: Gazet van Antwerpen, editie Kempen, 3/10/2009, blz. 66, HHM

Comments are closed.