Terwijl de Belgische gevangenissen nog nooit zo overbelast geweest zijn, stelt Lijst Dedecker vast dat de federale regering blijft treuzelen om naar oplossingen te grijpen, al liggen die voor de hand. Minister van Justitie De Clerck (CD&V) wil een deel van de gevangenen naar leegstaande gevangenissen in Nederland overbrengen, maar wordt daarin gedwarsboomd door zijn Franstalige collega’s.

Het is godgeklaagd, net nu de cijfers van Justitie aantonen dat er nog nooit zoveel gedetineerden waren in dit land, worden er in het kabinet Van Rompuy weer communautaire spelletjes gespeeld, en wordt het probleem alleen groter. Twee jaar geleden heeft LDD al voorgesteld om enkele leegstaande Nederlandse gevangenisboten naar hier te slepen. Maar de vorige minister van Justitie Vandeurzen wees dat hooghartig van de hand. En nu blijkt dat die oplossing nog niet bestudeerd is!

Wie zijn de “Vlaamse” gevangenen?

LDD stelt vast dat deze regering even vleugellam blijft als de vorige, en dat de uiteenlopende belangen van de Vlaamse en de Franstalige partijen elk beleid onmogelijk maken. Nu blijken de ministers Reynders (MR) en Onkelinx (PS) de Nederlandse oplossing zelfs af te wijzen, omdat er bij voorrang ‘Vlaamse’ gevangenen naar Nederland gestuurd zouden worden.

Dit is te gek voor woorden. Als je vaststelt dat zeventig procent van onze gevangenispopulatie bestaat uit gedetineerden met een migratieafkomst, en dat in april 2009 officieel bijna de helft van onze bajesklanten een buitenlandse nationaliteit heeft (het waren er toen 4381) dan wordt het een bijzonder cynische discussie om de ‘Waalse’ en ‘Vlaamse’ gevangenen te gaan scheiden. Maar wat natuurlijk wel verschilt tussen noord en zuid is de wil om het probleem op te lossen, en het verzet van de vakbonden tegen de Nederlandse oplossing was al een teken aan de wand. Dat de Waalse gevangenissen compensaties zouden krijgen, is helemaal van de pot gerukt.

Voor LDD maakt dit soort waanzin duidelijk dat ook Justitie fundamenteel anders bekeken wordt door Vlamingen en Franstaligen. De regering Van Rompuy kiest voor het volledige immobilisme om elke staatshervorming tegen te houden. Maar België wordt daardoor alleen minder bestuurbaar, of het nu over Justitie gaat, gevangenissen, asiel en migratie, fiscaliteit, sociale zekerheid of gewoon over een gezonde begroting.