LDD stelt vast dat de Hoge Raad van Justitie in zijn rapport over de Fortiszaak er van uit gaat dat er manifest ongeoorloofde contacten zijn geweest tussen de beleidscellen van toenmalig minister van Justitie Vandeurzen, eerste minister Leterme en minister van Financiën Reynders. Dat betekent dat de parlementaire onderzoekscommissie nu concrete aanwijzingen heeft om de precieze verantwoordelijkheden van alle betrokkenen na te gaan, en de ministers te confronteren met hun houding en die van hun kabinetten.

Het hoeft geen betoog dat de laakbare contacten met de magistratuur de onpartijdigheid en bijgevolg ook de geloofwaardigheid van justitie weerom op de helling zetten. Om deze inbreuken op de scheiding der machten uit te diepen, is het niet meer dan logisch dat de betrokken ministers hierover gehoord worden. Daarom kan voorzitter Tommelein (OpenVLD) van de onderzoekscommissie beter meteen het onderzoek heropenen, wat trouwens de afspraak was toen de commissie tot haar voorlopige besluiten kwam.

Alleen Parlement kan optreden

LDD leest in het rapport dat ook de Hoge Raad van Justitie het niet normaal vindt dat ministers en hun entourage zich wel contacten met het gerecht veroorloven over een nakend vonnis, terwijl dit voor elke andere burger uit den boze is. Het rapport nuanceert wel dat geen enkel van de verzamelde gegevens bevestigt dat de leden van het openbaar ministerie, zowel in eerste aanleg als in hoger beroep, bij het opstellen van hun adviezen de eventuele druk die op hen werd uitgeoefend, in aanmerking zouden hebben genomen. Het siert de magistraten dat ze zich wellicht niet lieten beïnvloeden, maar dat is geen verzachtende omstandigheid voor de uitvoerende macht, de politiek dus, die de scheiding der machten helemaal aan haar laars lapt. Dit is niet alleen de schending van één van de basisafspraken in dit land, het is een bedreiging voor de democratie waartegen alleen het Parlement als vertegenwoordiging van het volk kan, maar ook moet optreden.