Op de IJzerwake heeft oud-Trends-hoofdredacteur Frans Crols een lans gebroken om het lot van Brussel los te koppelen van de toekomst van Vlaanderen. Voor Lijst Dedecker is het nu veel belangrijker dat de staatshervorming niet op de lange baan geschoven wordt. Maar de Vlaamse regering, met N-VA op kop, heeft het status-quo als strategie gekozen, en dat dient alleen de Franstalige belangen.

Jean-Marie Dedecker: “Het gesprek over Brussel moet zeker gevoerd worden. Maar voor ons is het veel belangrijker dat het gerechtelijk en het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde meteen gesplitst wordt. Dat is een eerste stap in de staatshervorming, die ook voor Brussel bepalend zal zijn. Daarom moet de Vlaamse beweging zich in de eerste plaats inzetten voor die politieke eis (die trouwens door alle Vlaamse partijen onderschreven is) voor de splitsing van B-H-V, onverwijld en zonder daarvoor een prijs te betalen.”

Voor LDD wordt de kar voor de paarden gespannen, als Vlaanderen nu meteen een oplossing wil voor de kwestie Brussel. Om Vlaanderen meer autonomie te geven is Brussel geen hinderpaal. Er moeten alleen goede samenwerkingsakkoorden gesloten worden met het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, zoals we nu al met onze buurlanden doen, en zoals Brussel nu al schoorvoetend doet voor projecten van werk en zorg. Dat proces moet alleen versneld worden.

Jean-Marie Dedecker: “Na de splitsing van B-H-V zal meteen blijken of de Franstalige politici de boodschap begrepen hebben, en bereid zijn meer autonomie te geven aan Vlaanderen. Ons uitgangspunt van “Met België als het kan, zonder als het moet” zal dan actueler zijn dan ooit. Als de bevoegdheden herverdeeld zijn, en iedereen zijn eigen potje kookt, zal Brussel vanzelf wel zijn instellingen gaan saneren, uit noodzaak.”

Maar voor LDD mag Vlaanderen de Vlaamse Brusselaars niet in de kou laten staan, nu niet en ook in de toekomst niet. Als Vlaanderen meer bevoegdheden krijgt, zullen die ook voor de Brusselse Vlamingen gelden, en hen ook ten goede komen. Daarom blijven de Vlaamse investeringen in de Nederlandstalige onderwijs-, welzijns- en cultuurinstellingen broodnodig, in de mate dat Vlaanderen ook effectief toezicht kan houden op die uitgaven.