Eerst geloofwaardige snelheidslimieten en een veilige wegeninfrastructuur, dan pas de pakkans verhogen. Dat stelt Lijst Dedecker in een reactie op de aankondiging dat de kans om geflitst te worden zal verdubbelen. De partij vindt dat het nu welletjes geweest is met de flitspalen en de boetes die de Staatskas moeten spijzen.

De maat is vol voor LDD. We zullen de regeringen ondervragen over hun overdreven geldhonger en de redenen waarom de automobilist nogmaals als fiscale melkkoe gebruikt wordt. Dit terwijl diezelfde regeringen geen of onvoldoende werk maken van logische regels en snelheidslimieten en van een veilige wegeninfrastructuur. LDD verwacht dat door de controles minstens 100 miljoen euro extra binnengerijfd zullen worden. Vorig jaar leverden 3 miljoen verkeersboetes een recordbedrag van 335 miljoen euro op (2007: 310 miljoen; 2006: 285 miljoen). Jaarlijks steeg het bedrag met 25 miljoen, maar gezien de controles drastisch opgedreven worden en er voor elke verkeersagent zelfs quota opgelegd worden, is 100 miljoen euro extra niet uitgesloten. Het is gewoon zielig dat men verkeersveiligheid als drogreden gebruikt om federale begrotingsgaten dicht te rijden terwijl de gevaarlijke gaten in de weg allang vragen om gedicht te worden. Bovendien vloeit een gedeelte van het geld terug naar de verbaliserende politiekorpsen, een perverse fiscale manier om de dure politiehervorming te financieren en niet altijd even noodzakelijke hulpmiddelen voor de politie aan te kopen. Nadat de federale staatssecretaris Clerfayt tijdens het weekend afkwam met het voorstel om een CO2-belasting te heffen op dieselbrandstof, is dit een zoveelste truc om de portemonnee van vooral de Vlaamse automobilist lichter te maken.

Met alcohol- of gordeldrachtcontroles hebben we geen probleem, omdat ze de veiligheid effectief verhogen. Maar snelheid wordt in dit land nog steeds op een ouderwetse manier benaderd. Veiligheidsdeskundigen zijn het er nochtans over eens: snelheid op zich is geen oorzaak van ongevallen, maar wel onaangepaste snelheid. Weggebruikers hebben dus alle belang bij logische, geloofwaardige snelheidslimieten. In andere landen die beter scoren inzake verkeersongevallen (bijv Nederland of Engeland), beseft men al lang het belang daarvan. Vaak gaat men daarbij ook uit van de “V85-limiet” die door 85% van de automobilisten als logisch ervaren wordt en om die reden gerespecteerd wordt. Niets van dit alles in Vlaanderen. Men gaat hier makkelijkheidshalve uit van de weg van “de minste moeite en het meeste rendement voor de schatkist”. Een massa flitspalen en een “verdubbeling van de bemande controles” vormen echter geen garantie voor een “verdubbeling van de verkeersveiligheid”. Veiligheid hangt immers niet alleen af van snelheidslimieten, maar ook van andere oorzaken van onveiligheid zoals bijv bumperkleven, verkeerd inschatten van voorrang van rechts, rechts voorbijsteken, niet handenvrij telefoneren, e.d. waarop weinig of soms zelfs geen controle gebeurt.

Men gaat vooral op autosnelwegen controleren die als de veiligste wegen bestempeld worden (15% van de ongevallen). Iedereen weet welk effect dit heeft: zelfs wie 120km/u rijdt, gaat -zodra hij een flitspaal of bemande controle bemerkt- plots op de rem staan. Een verhoging van de veiligheid? Op gemeentenwegen waar de meeste ongevallen gebeuren, zorgen onlogische snelheidslimieten in combinatie met een weinig duidelijke infrastructuur (met hindernissen in alle vormen en maten) dat de weggebruiker zich geen correct beeld vormt van de logische/ideale snelheid. Hoe wil men dat de weggebruiker regels respecteert als de overheid nauwelijks moeite doet om vergevingsgezinde wegen te creëren!? Controles zijn dan ook een te gemakkelijk middel om het tekort aan een veilige en duidelijk leesbare wegeninfrastructuur te compenseren. Het meest flagrante voorbeeld is het falen van het zwartepuntenbeleid. Van de 800 zwarte punten die eind 2008 weggewerkt moesten zijn, wacht 40% nog steeds op uitvoering.

Comments are closed.