LDD stelt vast dat de burgemeester van Anderlecht met zijn politiechef en de procureur van Brussel eindelijk heeft besloten om een nultolerantie tegen elke vorm van criminaliteit in te voeren in een aantal probleemwijken. Maar volgens LDD is die aanpak tot mislukken gedoemd, omdat het veiligheidsprobleem in Brussel niet te vatten is binnen de grenzen van elk van de 19 gemeenten.

Natuurlijk moet de gemeente Anderlecht de studenten van een school op haar grondgebied garanderen dat ze veilig naar de les kunnen. Natuurlijk moeten de no-go zones in die gemeente verdwijnen. Maar als de burgemeester van Anderlecht dat weer op zijn eentje probeert te klaren, met de politiechef van zijn eigen zone, is dat een zeer slecht signaal. Het probleem moet in de hele stad worden aangepakt. De criminaliteit in Brussel grijpt zeer snel om zich heen, omdat de georganiseerde misdaad, de criminele netwerken en de terreurcellen de ontwrichting van de Brusselse justitie en politiediensten maximaal kunnen uitbuiten. Als één gemeente -zoals Anderlecht- doeltreffende maatregelen treft, komt het crimineel gedrag in de buurgemeente weer naar boven…

Al jaren pleit LDD voor het inrichten van bootcamps, die niet noodzakelijk ver weg hoeven te staan. Brussel moet ook op dat vlak zelf verantwoordelijkheid nemen. Het gaat niet op dat in de gevaarlijke wijken in Anderlecht, Molenbeek of Sint-Joost jongerenbendes volledig straffeloos hun gang kunnen gaan, en dat de Brusselse overheden zich verstoppen achter het ontbreken van opvang in de jeugdinstellingen elders te lande. In het Brussels Gewest staan er talloze openbare gebouwen leeg. Het zou ook een krachtig signaal zijn naar de losgeslagen jongeren zelf, dat de opvang in hun eigen stad wordt georganiseerd. Als de aanpak in die instellingen streng genoeg is, kan het een afschrikking zijn. De resocialisatie van de ontspoorde jongeren in hun eigen stedelijk milieu maakt dan ook meer kans.