Dit meerjarenprogramma is opgebouwd rond 4 strategische doelstellingen: minder bestuurlijke drukte en vereenvoudiging door een interne staatshervorming, meer doen met minder, betere dienstverlening door innovatie, en meer oplossinggericht werken. Om de voortgang te evalueren, heeft de regering twee ad hoc adviesorganen opgericht. Eén ervan is de Commissie voor Efficiënte en Effectieve Overheid (CEEO). De CEEO is zeer kritisch over het meerjarenprogramma, en stelt o.a. dat er geen aandacht is voor het personeelsbeleid en dat de projecten niet zijn doorgerekend.

Binnen het CAG wordt het meerjarenprogramma “Slagkrachtige Overheid” getrokken door de directeur-generaal van de Diensten Algemeen Regeringsbeleid (DAR), Maarten Rubens, die ook lid is van het CEEO. Enerzijds moet hij dus – in opdracht van de Vlaamse regering – een meerjarenprogramma opmaken; anderzijds moet hij zijn eigen plan evalueren… Als je dan vaststelt dat de CEEO zware kritiek heeft op het plan, dan heb ik toch mijn bedenkingen bij deze manier van werken. Niet alleen is de voetballer ook scheidsrechter, hij keurt ook nog zijn eigen goal af. Dit is voor LDD te gek voor woorden. LDD vraagt zich ook af waarom er opnieuw een aparte commissie moest opgericht worden voor de evaluatie van het meerjarenprogramma. Vlaanderen heeft immers al drie adviesorganen (SERV, Vlabest en SBOV). De CEEO kost bovendien 46.000 euro per jaar. De SERV heeft dan maar op eigen initiatief een advies opgemaakt dat zware vraagtekens plaatst bij dit meerjarenprogramma. Zo is er volgens de SERV een gebrek aan ambitie, een gebrek aan transparantie en is er nood aan een sterke aansturing vanuit de Vlaamse administratie.

Het is tekenend voor de Vlaamse beleidscultuur dat men voor het vereenvoudigen van de overheidsstructuur nieuwe commissies in het leven roept en de bestaande adviesorganen buitenspel zet. Als Vlaanderen efficiënter wil werken, kan men voor LDD al beginnen met de CEEO op te doeken.

De auto heeft drie voordelen: het is een snel, comfortabel, flexibel en fijnmazig vervoersmiddel. Deze drie factoren zorgen ervoor dat de Vlamingen nog steeds hun wagen verkiezen. LDD erkent echter de problemen verbonden aan het gebruik van de auto: de files, de verkeersonveiligheid en de vervuiling. Maar die problemen lossen we niet op door iedereen de bus op te jagen. Ze moeten direct aangepakt worden o.m. door technologische vernieuwing op vlak van veiligheid, uitstoot en verkeersmanagement. Ook uitbreiding van de wegcapaciteit op cruciale punten in noodzakelijk.

LDD pleit al lang voor bijkomende investeringen in wegeninfrastructuur, zodat stap voor stap komaf kan gemaakt worden met de ergerlijke en dure files. Optimalisering en – waar nodig – uitbreiding van de wegcapaciteit, innovatieve verkeersmanagementsystemen en efficiënte verkeerssignalisatie, zijn een strikt minimum. Verder dient de ontwikkeling en de introductie van milieuvriendelijke elektrische wagens te worden bevorderd. De achtereenvolgende Vlaamse ministers van Mobiliteit hebben echter gekozen voor massale investeringen in openbaar vervoer, dure marketingcampagnes en gratis openbaar vervoer. Als nu blijkt dat dit slechts goed is voor 5 % van de verplaatsingen van de Vlamingen, dan is duidelijk dat dit beleid gefaald heeft. Tegelijkertijd heeft men het vervoer over de weg verwaarloosd.

Voor de andere partijen is de auto niet meer dan een geldkoe om het openbaar vervoer te financieren. Voor LDD zijn de verhoudingen volledig zoek. De Vlaamse regering pompt jaarlijks bijna 1 miljard euro in De Lijn en investeert nauwelijks een half miljard euro in het wegverkeer dat het gros van alle personenvervoer voor zijn rekening neemt. Op een aantal belangrijke trajecten werd de wegcapaciteit verminderd of zelfs gehalveerd door de aanleg van vrije busbanen en het wegenonderhoud werd schromelijk verwaarloosd.

De regering moet eindelijk de juiste conclusies durven trekken: de Vlaming kiest resoluut voor de auto; hij betaalt zich blauw aan taksen en accijnzen en heeft dus ook recht op een vlotte en veilige mobiliteit over de weg. Indien de regering blijft hopen dat iedere automobilist zijn auto opgeeft en kiest voor bus, tram of trein, dan legt zij de wensen van driekwart van de Vlaamse burgers naast zich neer. De vraag is alleen of de meerderheidspartijen dat ook hardop aan hun kiezers durven te zeggen…

De Oostvlaamse ondernemer Steven Everaert wordt de nieuwe partijsecretaris. Hij neemt de partijwerking onder zijn hoede. Oud-kamerlid Paul Vanhie is penningmeester. Vier Vlaamse volksvertegenwoordigers nemen ook bestuurlijke taken op. Jurgen Verstrepen wordt verantwoordelijk voor de communicatie; Peter Reekmans voor de evenementen; Ivan Sabbe voor de programmatorische vernieuwing; Boudewijn Bouckaert voor de ideologische herbronning. Sabbe en Bouckaert kregen in het dagelijks bestuur meteen de opdracht om een inhoudelijk congres voor te bereiden. Daar zal het programma scherp worden gesteld. Ook een naamswijziging ligt op tafel. Daarnaast zal ook de partijwerking en -communicatie grondig hervormd worden.

Vereeck benadrukt dat de nieuwe bestuursploeg door een nauwe samenwerking met het verkozen partijbestuur én met de lokale en provinciale afdelingen ook meer en beter gebruik wil maken van de aanwezige kennis en inzet van onze leden. De uitdagingen zijn enorm, maar hij is ervan overtuigd dat een positieve communicatie van de optimistische visie en de haalbare oplossingen van LDD heel veel Vlamingen zal overtuigen. De partij heeft klappen gekregen, maar de ideeën zijn springlevend. De kernboodschap is en blijft dat mensen die de handen uit de mouwen steken en hard werken, vooruit moeten geraken. De komende weken zal blijken hoe noodzakelijk LDD is om echt weerwerk te bieden tegen de belastingverhogingen die er aankomen.

Ook een nieuwe naam van de partij ligt op tafel. Na de minder goede resultaten bij de verkiezingen van 13 juni verkoos Jean-Marie Dedecker om een stap opzij te zetten. Een negenkoppig comité onder leiding van de Oost-Vlaamse LDD-voorzitter Steven Everaert kreeg de opdracht om binnen een statutaire context een nieuwe voorzitter te zoeken. Jean-Marie Dedecker blijft als statutair verkozen voorzitter deel uitmaken van het dagelijks bestuur, maar hij last een sabbatperiode in. Dedecker: “De partij, maar ook ikzelf, hebben nood aan interne rust en herbronning.” Het partijbestuur heeft Jean-Marie Dedecker ook uitgebreid bedankt voor de inzet van de afgelopen jaren, en gefeliciteerd met wat de partij tot nu toe bereikt heeft.

Lode Vereeck gaat werken aan een doorstart: “LDD heeft klappen gehad, maar onze ideeën zijn springlevend. Het komt er nu op aan meer kiezers te overtuigen van de toekomstgerichte en optimistische boodschap van LDD. Wie denkt dat onze partij afgeschreven is, moet ’s woendags maar eens in het Vlaams Parlement komen luisteren.” Vereeck heeft duidelijke eigen ideeën over de toekomstige rol en politieke meerwaarde van de partij, maar gaat de komende weken vooral gesprekken voeren met leden, militanten en mandatarissen. Ten slotte besluit Lode Vereeck: “Ik ben mij bewust van de zware taak van partijvoorzitter. Toch dank ik het partijbestuur voor het vertrouwen dat zij in mij stellen om deze opdracht tot een goed einde te brengen. En ik dank Jean-Marie Dedecker voor zijn enorme inzet. Ik reken erop dat hij als stichter van LDD een prominente rol zal blijven spelen.”

LDD vraagt dan ook dat de VDAB de besparingsmaatregelen doorvoert met het oog op de noodzakelijke toename van de gemiddelde duur van de loopbaan en de betaalbaarheid van de pensioenen. Vandaag duurt een gemiddelde loopbaan slechts 37,2 jaar, en dat is te kort om de pensioenen verder te kunnen dragen. Iedereen weet dat we minstens 40 jaar effectief moeten werken om de pensioenen betaalbaar te houden. Stelsels van tijdskrediet en loopbaanonderbreking maken het werk dan wel werkbaarder, maar zorgen er geenszins voor dat de loopbaanduur wordt verlengd, wel integendeel. Deze stelsels zorgen dus niet voor een structurele aanpak van de problemen waarmee onze arbeidsmarkt kampt.

De aanmoedigingspremie van de Vlaamse overheid komt volgens LDD eigenlijk bovenop de federale uitkering die werknemers die een loopbaanonderbreking of tijdskrediet opnemen, ontvangen. Het is in deze moeilijke economische tijden onlogisch en zelfs onrechtvaardig om mensen die volledig of gedeeltelijk uit de arbeidsmarkt treden extra te belonen met een aanmoedigingspremie. Om de pensioenen betaalbaar te houden, moet vroegtijdige (gedeeltelijke) uittreding uit de arbeidsmarkt ontmoedigd worden, en in die toekomstvisie is het een goede maatregel om te besparen op stelsels als tijdskrediet en loopbaanonderbreking.

De drie grote vakbonden voerden actie aan het kabinet van Vlaams minister-president Peeters tegen de besparingsvoorstellen van de VDAB. De vakbonden geven met die actie een verkeerd signaal, want met het in stand houden of zelfs versterken van het stelsel van tijdskrediet en loopbaanonderbreking gaat het de verkeerde kant op. De vakbonden willen van een sociaal vangnet een sociale hangmat maken, terwijl we nood hebben aan een sterk actieve arbeidsmarkt en een dito arbeidsmarktbeleid. Pas dan zullen de jobs ingevuld geraken, zal de arbeidsduur in dit land en deze regio verhogen, en geraken we uit de economische crisis.

Een hervorming van de huidige pensioenen is voor LDD dringend nodig omdat er door de vergrijzing de komende 40 jaar 450.000 minder actieven zullen zijn, terwijl het aantal gepensioneerden in die periode met 1,15 miljoen zal toenemen. Volgens de vergrijzingscommissie lopen de kosten op tot 5,3% van het BBP of 20 miljard euro. LDD heeft daarom een pensioenplan uitgewerkt met 10 prioritaire maatregelen voor welvaartsvaste en duurzame pensioenen. Daarbij staan de hervorming van de pensioenstelsels, tot een systeem waarbij iedereen dezelfde sociale bescherming en pensioen geniet, en de invoering van een vlaktaks centraal.
LDD pleit voor een 40-jarige loopbaan in plaats van een vaste pensioenleeftijd. Vervroegde uittreding wordt fiscaal bestraft. In functie van de levensverwachting kan de loopbaantijd voor LDD worden opgetrokken. Daaraan gekoppeld, dient het brugpensioen uit te doven en moet geïnvesteerd worden in de opleiding en vorming om de leermogelijkheden voor de 50-plussers uit te breiden. Aangezien LDD een voorstander is van een Vlaamse sociale zekerheid, wil de partij ook het pensioenbeleid overhevelen naar de deelstaten. Wanneer een deelstaat er vandaag in slaagt om oudere werklozen te activeren, dank komen de baten – minder uitkeringen, meer bijdragen – ten goede aan de federale sociale zekerheid. Door een overheveling profiteren de deelstaten van opbrengsten van het activeringsbeleid. Voor LDD moet de tweede pensioenpijler veralgemeend worden met een verplichte deelname aan deze pijler, en dient de derde pijler fiscaal aangemoedigd te worden, tot de vlaktaks ingevoerd wordt, want dan vallen alle aftrekken weg.

Download hier het pensioenplan

Wandelaars reageren zeer verontwaardigd op de geplande kapping. Eerder al kapte Pidpa zelf op en rond hun domein meermaals prachtige bomen. De achteraf karig nieuw aangeplante boompjes zijn allesbehalve een waardige vervanging, of stierven zelfs af. En nu zou de eiken-/beukendreef deels voor de bijl gaan…

Paulis vindt dit alles onlogisch: een openbare instelling die in bosgebied prachtige, unieke bomen wil vernietigen zonder dwingende reden … terwijl de burger haast geen tak in eigen tuin mag afzagen … Zo’n dreef is toch méér dan een paar bomen, triest dat ANB daar geen oog en oor voor heeft. De kapping zou pas na de zomer uitgevoerd worden; Paulis hoopt dat de beslissing alsnog teruggedraaid wordt…

Een vernietiging van een beschermingsbesluit i.v.m. een monument is uitzonderlijk…

Herentals’ gemeenteraadslid Guy Paulis (Lijst Dedecker) vraagt zich af welke gevolgen dit kan hebben / heeft voor het prachtige gebouw en de unieke parktuin… Gelukkig is de voorgevel nog wel beschermd. Paulis vindt het bijzonder vreemd dat er her en der een dergelijk strict en rigide toezicht is vanuit monumentenzorg dat het gewoon onleefbaar wordt voor bewoners anno 2010, terwijl nu een beeldbepalende woning met park pal op de Grote Markt grotendeels onbeschermd is…

De asielaanvragen stegen met 35 % in amper drie jaar tijd, waardoor België dé aantrekkingspool is geworden van de ganse Europese Unie. België ontvangt per hoofd 2 maal zoveel asielzoekers als Nederland, 2,5 als Frankrijk, 3,3 als het Verenigd Koninkrijk, en 6 maal zoveel als Duitsland. Tegelijk slaagde de regering erin, met OpenVLD en CD&V, om het aantal repatriëringen ten opzichte van 2006 te laten dalen met 48 %. De opgesmukte cijfers ten spijt, worden amper 2000 illegalen succesvol naar hun land van herkomst gerepatrieerd. De regering produceert aan de lopende band illegalen en laat betijen… Amper 18 % van de asielzoekers wordt momenteel als vluchteling erkend, ondanks een zeer genereuze interpretatie van de Conventie van Genève. Als Wathelet zegt dat door zijn krachtdadig beleid geen nieuwe regularisatiecampagne meer zal nodig zijn de komende tien jaar, maakt LDD voor hem graag de berekening: met het huidige gemiddelde van 1400 asielaanvragen per maand zitten we tegen 2020 met een leger van 137.760 nieuwe uitgeprocedeerde illegalen in ons land. Driemaal raden hoe OpenVLD en CD&V deze knoop zullen ontwarren?

In amper drie jaar tijd slaagde de regering erin om 48.527 mensen te regulariseren. Telkens ging het om uitgeprocedeerde illegalen die na het doorlopen van alle procedures een wettelijk bevel hebben om het grondgebied te verlaten. De regering overtreedt massaal de eigen wet en negeert straal het harde werk van haar administratie. Met het toverwoord ‘regularisatie’ poogt de regering nu al jarenlang de schadelijke gevolgen van zijn gebrek aan daadkracht en zijn gebrek aan respect voor de eigen wetten te minimaliseren. De regering haalt dit toverwoord van stal telkens ze geconfronteerd wordt met een hinderlijke juridische situatie: bouwovertredingen, fiscale fraude en nu ook uitgeprocedeerde vreemdelingen. De wet wordt omzeild, men ‘regulariseert’ de situatie, en noemt dit ‘beleid’. Dergelijke praktijken zijn een rechtstaat onwaardig. De regering dient de wet en het werk van haar administratie te respecteren.

LDD wil de autoriteit van een Bevel om het Grondgebied te Verlaten (BGV), dat nu niet meer is dan een ‘vodje papier’, herstellen. Een uitgeprocedeerde illegaal met BGV mag nooit geregulariseerd worden, maar moet vertrekken, vrijwillig als het kan, gedwongen als het moet. Met zijn vijf punten actieplan asiel, maakt LDD zich sterk dat het aantal asielaanvragen tegen 2011 met twee derden kan dalen, tot het Europese gemiddelde. Enkel door nu kordaat te sleutelen aan wetgeving en beleid, kan verhinderd worden dat er tegen 2020 een nieuwe regularisatiecampagne komt.