We beginnen de trukendoos van Yves Leterme stilaan te kennen. Zijn verlamde regering heeft het pensioendossier nog geen centimeter vooruit geholpen, en Leterme laat zonder blozen een malloot als minister Daerden (PS) het dossier verder verknoeien. Maar nu neemt hij vrolijk een evident voorstel van het gezond verstand over, dat ik al 4 jaar geleden in mijn eerste boek heb vooruitgeschoven. Alleen klinkt dit in de mond van Leterme klinkt weer als ‘veel geblaat en weinig wol’. Dat zijn we van dit soort geitenkwekers gewoon, en net als het dossier van de staatshervorming zal de CD&V ook dat van de dramatische vergrijzing op zijn beloop laten, tot de volgende verkiezingen.

We kunnen de premier nog een goed idee uit het LDD-programma aanraden, dat is het verbinden van het recht op pensioen aan een werkelijke loopbaan van 40 jaar. De gemiddelde beroepscarrière duurt nu maar 37 jaar. Die 40 jaar is niet alleen rechtvaardig voor iedereen, het garandeert ook de betaalbaarheid van de pensioenen op langere termijn. Als iedereen na een loopbaan van 40 jaar een eerlijk pensioen krijgt, zal de gemiddelde activiteitsgraad in dit land automatisch flink toenemen. Als de wetgever dan geen financiële barrières opwerpt tegen wie na 40 jaar verder wil werken, zal de vergrijzing op de komende generaties niet meer wegen als een zwaard van Damocles. De negatieve reactie van de socialistische vakbond illustreert de kortzichtigheid van links op de werkelijke sociale en economische problemen van dit land.

Eén gegeven trok evenwel sterk de aandacht van LDD-raadslid Guy Paulis: de vastgestelde inbreuken i.v.m. drugsverkoop stegen in 2009 van 36 naar 98, een stijging met 172%! Paulis: “De opgegeven reden (er gebeurden meer gerichte controles…) stelt me geenszins gerust. Dit verklaart misschien enige stijging, maar er zijn vele indicatoren in en om Herentals dat het drugsprobleem daadwerkelijk uitbreidt (ik vang signalen daarover op uit diverse middens: scholen, horeca, OCMW enz) en ook in onze toch landelijke regio voor tal van grote maatschappelijke problemen zorgt. Het hoge cijfer is des te onrustwekkender omdat i.v.m. drugs door wetswijzigingen een en ander sowieso al niet meer in de politiestatistieken terechtkomt, de 172% stijging handelt dus echt wel over ernstige drugshandelfeiten en niet over een toevallig jointje van een puber… Aangezien er zich momenteel geen dancing of zo bevindt op het grondgebied van zone Neteland, is het cijfer ook niet te verklaren door een razzia met enorm resultaat of dergelijke… het is wel degelijk een systematische stijging, waarbij ik me echt de vraag stel wat er nog ‘onder water’ verborgen blijft…”

LDD Herentals heeft i.v.m. deze enorme stijging absoluut geen commentaar op de politiediensten, wel integendeel, dankzij hun goede werk ligt er nu een objectief cijfer op tafel. Paulis: “Wij stellen ons eerder (en al langere tijd) ernstig vragen rond het tot op vandaag gevolgde pad i.v.m. drugspreventie (door stadsbestuur, OCMW, CAW,…). Dat beleid voldoet (ondanks stevige budgetten) blijkbaar totaal niet. Die vaststelling zet aan tot denken…”

Waar in 2003 nog bijna 70% van onze autosnelwegen de waardering “goed” meekreeg, is dit aandeel in 2008 gezakt tot 40%. Daar tegenover staat dat 10,6% van de autosnelwegen en 9,5% van de gewestwegen er zo erg aan toe zijn dat er een onmiddellijke ingreep nodig is om verder bruikbaar te zijn. Daarnaast dient 9,5% van de autosnelwegen en 12,7% van de gewestwegen binnen de drie jaar aangepakt te worden. LDD heeft al eerder aangeklaagd dat Vlaanderen tegen een enorme achterstand in wegenonderhoud aankijkt. Het wegenpatrimonium dat een waarde heeft van 5,2 miljard euro is jarenlang verwaarloosd, en er wordt te weinig in geïnvesteerd.

In 2003 bedroeg de investering in onderhoud nauwelijks 30 miljoen euro voor een totaal van 6.000 km Vlaamse autosnel- en gewestwegen. Dat is een peulschil in vergelijking met het miljard euro belastinggeld dat Vlaanderen investeert in de bussen van De Lijn. Al zijn de investeringen in 2009 gestegen tot 90 miljoen, toch slaagt de overheid er niet in om de enorme achterstand weg te werken. Intussen kijken we jaloers naar de kwaliteit van de wegen in de ons omringende landen die er als een biljartlaken bij liggen terwijl wij mogen slalommen tussen de putten en de gaten. Daarom dringt zich minstens een verdubbeling op van de jaarlijkse investeringen in het structureel wegenonderhoud

De Europese opvangrichtlijn voorziet in deze mogelijkheid, en is al van toepassing in Frankrijk en in het Verenigd Koninkrijk. LDD zal een wetsvoorstel indienen om dit ook mogelijk te maken in België. Dat is een krachtiger signaal aan mogelijke asielzoekers, dan de beleefdheidsbezoekjes van premier Leterme aan de Balkan. De asielzoekers die soms tot 10.000 euro dwangsommen hebben ontvangen, zitten nu allemaal in Belgische opvangcentra. Het spreekt vanzelf dat deze mensen voor hun eigen onderhoud en dat van hun familie kunnen instaan, en dus niet langer hoeven te leven op kosten van de Belgische overheid. FEDASIL kan een forfaitaire vergoeding eisen pro rata van elke dag dat zij opvang verstrekt. Dit kan zolang de bewuste asielzoekers over voldoende bestaansmiddelen beschikken, dus tot de volledige dwangsom is terugbetaald.

De Europese opvangrichtlijn 2003/9/EG bepaalt in artikel 13 § 3, lid 2 dat, indien blijkt dat de asielzoeker over voldoende bestaansmiddelen beschikt, de lidstaten van de asielzoeker mogen eisen dat hij de verstrekte opvang vergoedt. Zowel de Franse als de Britse wetgeving hanteren deze regel. We stellen voor dat België het Franse en Britse voorbeeld volgt. Het gaat niet op dat 50 asielzoekers eerst 500 euro per dag ontvangen van de Belgische belastingbetaler, om vervolgens nog eens op kosten van de belastingbetaler te worden gehuisvest. Dat is helemaal niet fair, en strookt ook niet met de geest van de wetgeving, en van de uitspraak van de rechter.

Maar van het echt nuttige werk, zoals het scheppen van een gunstig ondernemersklimaat door te snoeien in de lokale bedrijfsbelastingen en de administratieve rompslomp te verminderen, is er geen spoor. De Vlaamse ondernemer wordt eerst neergeknuppeld door te hoge loonlasten, een resem aan lokale bedrijfsbelastingen en een ongelooflijke administratieve rompslomp, om dan een aalmoes te krijgen onder de vorm van subsidies. De Vlaamse ondernemer vraagt geen subsidies, maar heeft nood aan meer zuurstof om te ondernemen.

Minister-president Peeters stelt de oprichting voor van een transformatiefonds, omdat hij het dom vindt om geen gebruik te maken van de Europese middelen die via de Europese Investeringsbank en het Europese Investeringsfonds ter beschikking worden gesteld. Maar volgens LDD is dit een kromme redenering. De minister-president spant daarmee de paarden achter de kar. Het zou veel zinvoller zijn om bij hoogdringendheid werk te maken van enerzijds een absolute vereenvoudiging van de Vlaamse overheid en haar administratie, en anderzijds een vermindering en rationalisering van de lokale bedrijfsfiscaliteit, want heel wat van die belastingen kosten meer dan ze opbrengen. Als dat huiswerk is afgerond is, kan je gebruik maken van Europese middelen om concrete en structurele maatregelen te financieren om de Vlaamse economie te vernieuwen.

LDD vreest dat het toezicht opnieuw een lege doos wordt, en stelt vast dat deze regering niets geleerd heeft uit de financiële crisis. In het wetsontwerp wordt met geen woord gerept over de instrumenten die het nieuwe toezichtsorgaan ter beschikking zal krijgen om op te treden, en dat is net essentieel om het toezicht te verbeteren. Daarom is deze ontwerptekst volgens LDD geen echte beleidstekst, maar een eenvoudige intentieverklaring.

Door de NBB als leidend toezichtsorgaan aan te stellen, wordt een beursgenoteerde onderneming belast met de controle op collega-bedrijven. Voor LDD is het onaanvaardbaar dat de regering de structuur van de Nationale Bank van België zonder inspraak van het parlement wil reorganiseren. Het wetsontwerp blijft in het vage omtrent de aansprakelijkheid, de werking en de nieuwe structuur van de NBB. Eerder werd de algemene vergadering van de NBB al buitenspel gezet, maar nu vraagt de regering een blanco cheque om via het parlement het beursgenoteerde bedrijf te reorganiseren. Dat is ongehoord.

LDD stelt ook vast dat de regering weigert met het parlement de gemaakte fouten uit het verleden te evalueren. Het Comité voor Financiële Stabiliteit, opgericht in 2002, was de echte voorloper van deze nieuwe constructie. Maar in volle bankcrisis durfde gouverneur van de NBB Guy Quaden naar aanleiding van de problemen bij Fortis te verklaren dat hij “totaal niet op de hoogte was van de ernst van het probleem bij Fortis”. In het voorliggende wetsontwerp staat geen enkele garantie dat er nu wel of beter overlegd zal worden.

Kostprijs: een slordige 39.269 euro in plaats van de geraamde 21.000 euro… LDD interpelleerde vorige week de minister over het auditrapport dat Ernst&Young maakte over de gang van zaken bij de watermaatschappij, en over de tuchtstraf die de VMW gaf aan de ambtenaar die de mistoestanden aankaartte in een lezersbrief. Minister Schauvliege betwist nu dat de opgelegde tuchtstraf verband hield met de bewuste lezersbrief en het naar buiten brengen van de China-reis, maar de betrokken ambtenaar/klokkenluider en vakbondsstemmen binnen VMW betwisten dit ten stelligste, en wel met een rapport van de VMW-directieraad van 23/7/2009 in de hand… Daarin staat zwart op wit te lezen dat de lezersbrief wel degelijk tot de tuchtstraf geleid heeft. Zeer vreemd dat de minister nu een totaal andere versie verkondigt! Overigens stapte de geviseerde ambtenaar naar de Raad van State.

Men kan zich grote vragen stellen over de managementstijl en aanpak van de VMW. Er heerst een cultuur van normvervaging en de bedrijfsvoering laat te wensen over. LDD stelde onlangs enkele bijkomende schriftelijke vragen aan minister Schauvliege, o.a. in verband met het totaal gebrek aan transparante bedrijfsresultaten en over nog een andere ‘studiereis’. Voorlopig is het wachten op een antwoord van de minister… LDD heeft ook nog een aantal andere vragen klaar, die weldra aan de minister gesteld zullen worden. LDD hoopt dat Schauvliege nu wakker geschud is; dat ze eindelijk eens kritisch de VMW-stukken bekijkt en de nodige daadkracht toont om iets te doen aan het VMW-(wan)beleid. Want VMW is verworden tot een kluwen van activiteiten en bezigheden, zonder dat er nog iemand zicht heeft op de financiën en het personeelsbeleid. Ten slotte gaat het hier om een openbare instelling, en om de uiteindelijke drinkwaterprijs die 2,6 miljoen Vlamingen moeten ophoesten.

De partij pleit echter wel voor het behoud van de maatregel zolang er geen echte structurele verlaging van de vennootschapsbelasting komt tot 19%. De notionele intrestaftrek was in de vorige regering een omweg om de socialisten de broodnodige lastenverlaging voor vennootschappen te laten slikken. De socialisten fantaseerden er meteen een resem mogelijke neveneffecten bij, zoals jobcreatie en investeringsritme. De specialisten zijn het eens: het is een kapitaalmaatregel om de coördinatiecentra in het land te houden. Andere effecten zijn vaag, niet meetbaar of gewoon zinloos, zoals de eis naar het scheppen van werkgelegenheid. Uit overwegingen van rechtszekerheid kan er nu niet getornd worden aan de maatregel, ook al zijn er duidelijk onvolkomendheden.

Door het indirecte karakter en het oneigenlijke gebruik mist de maatregel zijn doeltreffendheid. LDD blijft pleiten voor een lineaire verlaging van het vennootschapstarief tot 19%: dit is competitief, duidelijk voor elke investeerder, geeft minder ruimte voor misbruiken en is ook interessant voor kleinere, minder gekapitaliseerde ondernemingen. Het tarief bedraagt in ons land op dit ogenblik 33,99%. We zitten daarmee ver boven het Europese gemiddelde van 24%. Ook de notionele intrestaftrek brengt niet voldoende soelaas.

LDD wijst er op dat het huidig systeem van afschrijvingen een investerende onderneming vandaag in het jaar van de investering belast op het niet-afgeschreven gedeelte. Per miljoen investering moeten de bedrijven zo’n 200 tot 250.000 euro extra incalculeren. Zeker in het huidige onzekere klimaat remt deze belasting nieuwe investeringen af. De directe fiscale aftrekbaarheid die LDD voorstelt, kan er voor zorgen dat investeringen ook in het eerste jaar onbelast blijven. Zo maak je een land echt aantrekkelijk voor investeringen.

Het is een onzinnig idee om overal buiten de bebouwde kom eenzijdig een snelheidslimiet van 70 km/u in te voeren. Onderzoek heeft aangetoond dat snelheidsverlagingen die in de ogen van de weggebruiker niet logisch zijn, demotiverend en contraproductief werken. Ze zullen wellicht wel tot meer overtredingen en dus tot meer boetes leiden, wat ze bijna herleidt tot een parafiscale maatregel. Maar door de frustratie van de automobilisten op te voeren, bereik je als overheid net het omgekeerde van een veiliger verkeer.

Het idee dat een lagere snelheid automatisch leidt tot meer verkeersveiligheid, klopt volgens LDD niet. Dat wordt bewezen in het Verenigd Koninkrijk, waar de toegelaten snelheid buiten de bebouwde zelfs nu nog 97 km/u bedraagt. Het Verenigd Koninkrijk behoort samen met Zweden en Nederland tot de drie meest verkeersveilige landen van Europa. Het verlagen van de snelheid buiten de bebouwde kom biedt dus geen enkele garantie voor meer verkeersveiligheid. LDD pleit er dan ook voor om niet overhaast te werk te gaan, omdat de automobilistenverengingen aandringen op Europees overleg. De gemeenschappelijke snelheid zou daar eerder naar 80 km/u evolueren, en zeker niet naar 70 km. De Vlaamse administratie maakt op dit ogenblik een inventaris op van alle verkeersborden en hun impact op de verkeersveiligheid. Laat ons minstens die resultaten afwachten, we kunnen ze eind dit jaar verwachten. Dat is verstandiger dan zonder enig overleg en maatschappelijk draagvlak nieuwe verkeerslimieten op te leggen. Het effect van een nieuwe regel zou wel eens het omgekeerde kunnen zijn van wat wordt beoogd, en de verkeersveiligheid helemaal geen dienst kunnen bewijzen.

Al die tijd broedden sp.a-CD&V-Groen! achter de schemen echter op een listig plan: het eventueel op til zijnde referendum zou omgeturnd worden tot een “schriftelijke volksbevraging” en de bevolking zou door een “spontane volksbeweging” pro-verdwijnpaal verlokt worden om de huidige situatie op de Grote Markt te bestendigen.”

Ondubbelzinnig bewijs van die voorbedachtheid is de registratie van de website van www.gezelligherentals.be .
Guy Paulis: “Deze site is namelijk hélemaal geen spontaan initiatief n.a.v. de schriftelijke volksbevraging. Want de beslissing om zo’n schriftelijke bevraging te organiseren werd pas bekend op dinsdagnamiddag 16 februari, nadat alles in een stroomversnelling leek te komen door het bizarre paal-ongeluk van zondagavond 14 februari. Hoe dan verklaren dat de bewuste domeinnaam van de website reeds op donderdag 11 februari officieel geregistreerd werd !? (gegevens van DNS Belgium, officiële registratie-organisatie voor alle .be-namen) Erg merkwaardig, want op en rond 11 februari was het noodzakelijk aantal handtekeningen officieel niet behaald, en was een referendum formeel van de baan…”

Het lijkt een detail … maar het illustreert perfect het niveau van het gevecht dat dezer dagen in de riolen van de Herentalse gemeentepolitiek gevoerd wordt.
Guy Paulis: “LDD Herentals heeft vanzelfsprekend een veilige en vlotte mobiliteit als een kernpunt in het partijprogramma, maar vraagt zich hardop af of bepaalde politici zinnens zijn om tot en met de volgende gemeenteraadsverkiezingen permanent alle andere cruciale thema’s onder de mat te vegen… De vele moordend hoge gemeentebelastingen, de abominabele straten, de verkrotting en leegstand en zwerfvuil, het aantal inbraken en vandalisme, enzovoorts enzoverder … die items verdienen minstens evenveel aandacht in onze stad… maar omzeggens de hele politieke kaste lijkt dit (doelbewust) te vergeten… LDD Herentals trapt niet in die val, en zal zich elke dag opnieuw inzetten voor een beter Herentals, bestuurd met meer gezond verstand. Op àlle vlakken!”